Ar-Rum 30:25-35
(25) وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ أَن تَقُومَ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ بِأَمۡرِهِۦۚ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمۡ دَعۡوَةً مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ إِذَآ أَنتُمۡ تَخۡرُجُونَ
(26) وَلَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ كُلٌّ لَّهُۥ قَٰنِتُونَ
(27) وَهُوَ ٱلَّذِى يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهُوَ أَهۡوَنُ عَلَيۡهِۚ وَلَهُ ٱلۡمَثَلُ ٱلۡأَعۡلَىٰ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
(28) ضَرَبَ لَكُم مَّثَلًا مِّنۡ أَنفُسِكُمْۖ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُم مِّن شُرَكَآءَ فِى مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ فَأَنتُمۡ فِيهِ سَوَآءٌ تَخَافُونَهُمۡ كَخِيفَتِكُمۡ أَنفُسَكُمْۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٍ يَعۡقِلُونَ
(29) بَلِ ٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَهۡوَآءَهُم بِغَيۡرِ عِلۡمٍۖ فَمَن يَهۡدِى مَنۡ أَضَلَّ ٱللَّهُۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّٰصِرِينَ
(30) فَأَقِمۡ وَجۡهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًاۚ فِطۡرَتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِى فَطَرَ ٱلنَّاسَ عَلَيۡهَاۚ لَا تَبۡدِيلَ لِخَلۡقِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
(31) مُنِيبِينَ إِلَيۡهِ وَٱتَّقُوهُ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
(32) مِنَ ٱلَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمۡ وَكَانُواْ شِيَعًاۖ كُلُّ حِزۡبٍۢ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ
(33) وَإِذَا مَسَّ ٱلنَّاسَ ضُرٌّ دَعَوۡاْ رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَآ أَذَاقَهُم مِّنۡهُ رَحۡمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِّنۡهُم بِرَبِّهِمۡ يُشۡرِكُونَ
(34) لِيَكۡفُرُواْ بِمَآ ءَاتَيۡنَٰهُمْۚ فَتَمَتَّعُواْ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
(35) أَمۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُواْ بِهِۦ يُشۡرِكُونَ
English - Sahih International
(25) And of His signs is that the heaven and earth stand [i.e., remain] by His command. Then when He calls you with a [single] call from the earth, immediately you will come forth.
(26) And to Him belongs whoever is in the heavens and earth. All are to Him devoutly obedient.
(27) And it is He who begins creation; then He repeats it, and that is [even] easier for Him. To Him belongs the highest description [i.e., attribute] in the heavens and earth. And He is the Exalted in Might, the Wise.
(28) He presents to you an example from yourselves. Do you have among those whom your right hands possess [i.e., slaves] any partners in what We have provided for you so that you are equal therein [and] would fear them as your fear of one another [within a partnership]?[1] Thus do We detail the verses for a people who use reason.
(29) But those who wrong follow their [own] desires without knowledge. Then who can guide one whom Allāh has sent astray? And for them there are no helpers.
(30) So direct your face [i.e., self] toward the religion, inclining to truth. [Adhere to] the fiṭrah[1] of Allāh upon which He has created [all] people. No change should there be in the creation of Allāh.[2] That is the correct religion, but most of the people do not know.
(31) [Adhere to it], turning in repentance to Him, and fear Him and establish prayer and do not be of those who associate others with Allāh
(32) [Or] of those who have divided their religion and become sects, every faction rejoicing in what it has.[1]
(33) And when adversity touches the people, they call upon their Lord, turning in repentance to Him. Then when He lets them taste mercy from Him, at once a party of them associate others with their Lord,
(34) So that they will deny what We have granted them.[1] Then enjoy yourselves, for you are going to know.
(35) Or have We sent down to them an authority [i.e., a proof or scripture], and it speaks of what they have been associating with Him?
Malay - Abdullah Muhammad Basmeih
(25) Dan di antara tanda-tanda yang membuktikan keluasan ilmuNya dan kekuasaanNya, ialah terdirinya langit dan bumi (dalam keadaan yang menakjubkan itu) dengan perintah dan penentuan takdirNya; akhirnya apabila Ia menyeru kamu dengan satu seruan (supaya kamu bangkit hidup semula) dari bumi, kamu dengan serta merta keluar (dari kubur masing-masing).
(26) Dan sekalian makhluk yang ada di langit dan di bumi adalah hak kepunyaanNya, masing-masing tetap tunduk kepada hukum peraturanNya.
(27) Dan Dia lah yang memulakan kejadian sekalian makhluk, kemudian Ia mengembalikannya (hidup semula sesudah mereka mati), sedang perlaksanaan yang demikian amatlah mudah bagiNya. Dan bagiNyalah jua sifat yang tertinggi di langit dan di bumi, dan Dia lah jua Yang Maha Kuasa, lagi Maha Bijaksana.
(28) Ia mengemukakan kepada kamu satu misal perbandingan dari keadaan diri kamu sendiri, iaitu: Relakah kamu menerima sebahagian dari hamba-hamba abdi yang kamu miliki itu menjadi rakan kongsi kamu pada harta benda yang Kami telah kurniakan kepada kamu, supaya dengan penerimaan kamu itu, mereka dengan kamu menjadi sama-sama berhak padanya, sehingga kamu pun tidak berani (menguruskan harta benda itu dengan tiada persetujuan) mereka, sebagaimana kamu tidak berani (berbuat demikian dengan orang-orang yang berkongsi dengan kamu - yang setaraf dengan) diri kamu? Demikianlah Kami menjelaskan keterangan-keterangan satu persatu bagi orang-orang yang menggunakan akal untuk memahaminya.
(29) Orang-orang yang zalim itu (tidak berfikir), bahkan menurut hawa nafsu mereka (melakukan syirik) dengan tidak berdasarkan pengetahuan. Maka tiada sesiapa yang dapat memberi petunjuk kepada orang yang telah disesatkan oleh Allah (disebabkan bawaannya sendiri), dan tiada pula bagi mereka sesiapa yang dapat menolong melepaskan mereka dari azab.
(30) (Setelah jelas kesesatan syirik itu) maka hadapkanlah dirimu (engkau dan pengikut-pengikutmu, wahai Muhammad) ke arah ugama yang jauh dari kesesatan; (turutlah terus) ugama Allah, iaitu ugama yang Allah menciptakan manusia (dengan keadaan bersedia dari semulajadinya) untuk menerimanya; tidaklah patut ada sebarang perubahan pada ciptaan Allah itu; itulah ugama yang betul lurus, tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui.
(31) Hendaklah kamu (wahai Muhammad dan pengikut-pengikutmu) sentiasa rujuk kembali kepada Allah (dengan mengerjakan amal-amal bakti) serta bertaqwalah kamu kepadaNya; dan kerjakanlah sembahyang dengan betul sempurna; dan janganlah kamu menjadi dari mana-mana golongan orang musyrik -
(32) Iaitu orang-orang yang menjadikan fahaman ugama mereka berselisihan mengikut kecenderungan masing-masing serta mereka pula menjadi berpuak-puak; tiap-tiap puak bergembira dengan apa yang ada padanya (dari fahaman dan amalan yang terpesong itu).
(33) Dan apabila manusia disentuh oleh sesuatu bahaya, mereka segera berdoa kepada Tuhan mereka dengan keadaan rujuk kembali bertaubat kepadaNya; kemudian apabila Allah memberi mereka merasai sesuatu rahmat daripadaNya, tiba-tiba sebahagian dari mereka mempersekutukan sesuatu yang lain dengan Tuhannya;
(34) Dengan sebab itu, mereka mengingkari nikmat-nikmat yang telah Kami berikan kepadanya. Maka (dikatakan kepada mereka): "Bersenang-senanglah kamu (bagi sementara), kemudian kamu akan mengetahui (balasan kederhakaan kamu)".
(35) Pernahkah Kami menurunkan kepada mereka (yang musyrik itu) sebarang bukti keterangan, lalu ia menerangkan jalan yang membolehkan mereka lakukan perbuatan syirik itu?
Russian - Abu Adel
(25) И (также) из Его знамений – то, что стоит [существует] небо и земля по Его повелению [по Его воле]. Потом, когда (в День Суда) Он позовет вас зовом из земли, – вот вы выйдете (из земли) [воскреснете]!
(26) И Ему (принадлежит) (все), что (есть) в небесах и на земле; все Ему всецело подчиняются! {Даже те, кто ослушаются Его, не выходят за рамки тех законов бытия, которые Он установил.}
(27) И (только) Он [Аллах] – Тот, Который начинает сотворение [создает из небытия], потом повторяет его (по Своему могуществу) [создает еще раз для воскрешения]. И это еще легче для Него [для Него нет ничего трудного]. И Ему принадлежит высочайшее описание на небесах и на земле [Он превыше всего Своей Сущностью, Своими именами и описаниями]. И Он – Величественный (в Своем господстве) (и) Мудрый (в Своей речи, деяниях и управлении делами Своих творений)!
(28) Приводит Он [Аллах] вам (о, многобожники) пример из вас самих же. Есть ли у вас из (числа) тех, кем овладели ваши десницы [из числа ваших рабов], сотоварищи [совладельцы и соучастники] в том (имуществе), чем Мы вас наделили, и вы в этом наравне (с ними)? Боитесь ли вы их [ваших рабов] так же, как боитесь самих себя [других свободных] (когда распределяете имущество)? (Вам никогда не понравится быть хоть в чем-то наравне с вашими рабами. Тогда почему вы приравниваете Аллаху кого-либо из числа Его рабов?) Так [подобными примерами] разъясняем Мы знамения для людей, которые разумны [для обладающих здравым разумом]!
(29) Наоборот, те, которые несправедливы [многобожники] последовали за своими прихотями (в следовании своим предкам) безо всякого знания! Кто же наставит (на истинный путь) того, кого Аллах ввел в заблуждение [оставил без Своего содействия в наставлении на истину] (за то, что они упорно продолжали пребывать в неверии)? И не будет для них (никаких) помощников (которые спасли бы их от наказания Аллаха)!
(30) Обрати же свой лик (только) к (Истинной) Вере [придерживайся только ее], (будучи) ханифом [единобожником], (что соответствует) устроению (человека) Аллахом, который изначально сотворил людей на этом [Он сотворил человека склонным к Истинной Вере и Полной Покорности Ему]. Нельзя менять творение Аллаха [не меняйте единобожие на многобожие]. Это [Единобожие и исполнение Закона Аллаха] – вера прямая [правильная], но однако большинство людей не знает (этого)!
(31) (Обрати же свой лик только к Истинной Вере) обращаясь к Нему (с покаянием), и остерегайтесь Его (наказания) [выполняйте то, что Он повелел и прекратите совершать то, что Он запретил], и совершайте молитву (надлежащим образом) [своевременно, смиренно перед Господом и предаваясь молитве душой], и не будьте из числа многобожников;
(32) из (числа) тех, которые разделили свою веру [изменили ее] и стали партиями. Каждая партия радуется тому, что у нее (думая, что она на истине, а другие заблуждаются).
(33) А когда коснется людей вред [постигнет их трудность или беда], они взывают к своему Господу (прося помощь), обращаясь (только) к Нему [оставляя поклонение кому-либо, кроме Него]. Потом, когда Он даст вкусить милость от Себя [устраняет ту беду, что его постигла и дарует блага], – вот одна часть из них придает своему Господу сотоварищей [снова возвращается к многобожию],
(34) чтобы выразить неблагодарность за то, что Мы даровали им [за то, что отвели от них беду]. Пользуйтесь же (о, многобожники) (благами в этой жизни), потом вы узнаете (какое наказание вас постигнет)!
(35) Или разве Мы ниспослали им [многобожникам] какой-нибудь довод [доказательство и оправдание], и он говорит им о (дозволенности) того, что они приравнивают Ему [Аллаху] (других)?
No comments:
Post a Comment