donshafi911@Islamic 313

 Saba' 34:30-40

(30) قُل لَّكُم مِّيعَادُ يَوۡمٍ لَّا تَسۡتَـٔۡخِرُونَ عَنۡهُ سَاعَةً وَلَا تَسۡتَقۡدِمُونَ

(31) وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ بِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَلَا بِٱلَّذِى بَيۡنَ يَدَيۡهِۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّٰلِمُونَ مَوۡقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمۡ يَرۡجِعُ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ ٱلۡقَوۡلَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لَوۡلَآ أَنتُمۡ لَكُنَّا مُؤۡمِنِينَ

(32) قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُوٓاْ أَنَحۡنُ صَدَدۡنَٰكُمۡ عَنِ ٱلۡهُدَىٰ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَكُمۖ بَلۡ كُنتُم مُّجۡرِمِينَ

(33) وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ بَلۡ مَكۡرُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ إِذۡ تَأۡمُرُونَنَآ أَن نَّكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجۡعَلَ لَهُۥٓ أَندَادًاۚ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَ وَجَعَلۡنَا ٱلۡأَغۡلَٰلَ فِىٓ أَعۡنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

(34) وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِى قَرۡيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتۡرَفُوهَآ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ

(35) وَقَالُواْ نَحۡنُ أَكۡثَرُ أَمۡوَٰلًا وَأَوۡلَٰدًا وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

(36) قُلۡ إِنَّ رَبِّى يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ

(37) وَمَآ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُم بِٱلَّتِى تُقَرِّبُكُمۡ عِندَنَا زُلۡفَىٰٓ إِلَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًا فَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ جَزَآءُ ٱلضِّعۡفِ بِمَا عَمِلُواْ وَهُمۡ فِى ٱلۡغُرُفَٰتِ ءَامِنُونَ

(38) وَٱلَّذِينَ يَسۡعَوۡنَ فِىٓ ءَايَٰتِنَا مُعَٰجِزِينَ أُوْلَٰٓئِكَ فِى ٱلۡعَذَابِ مُحۡضَرُونَ

(39) قُلۡ إِنَّ رَبِّى يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُ لَهُۥۚ وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن شَىۡءٍ فَهُوَ يُخۡلِفُهُۥۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ

(40) وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ أَهَٰٓؤُلَآءِ إِيَّاكُمۡ كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

Russian - Abu Adel

(30) Скажи (им) (о, Пророк): «У вас есть обещание дня [вам обещан один день], (который) вы не отсрочите ни на час (чтобы успеть покаяться) и не приблизитесь (к этому сроку ни на час) [он не наступит раньше того момента, который установил Аллах]».

(31) И сказали те, которые стали неверными [мекканские многобожники]: «Не уверуем Мы в этот Коран и в то, что ниспослано до него [все книги, которые были ниспосланы Аллахом до Корана]!» {Когда иудеи и христиане сказали, что описание Пророка Мухаммада сходится с тем, что есть в их Писаниях, многобожники начали отрицать и прежние Писания.} А если бы ты (о, Пророк) увидел (как) (эти) злодеи будут поставлены (в День Суда) пред их Господом (для расчета)! Одни из них возвращают к другим речь [спорят, упрекая и обвиняя один другого]. Те, которые были слабыми [ведомыми], говорят превозносившимся [высокомерным] (которые были их предводителями): «Если бы не вы, то мы, непременно, были бы верующими!»

(32) Говорят те, которые превозносились [предводители], тем, которые были слабы [ведомыми]: «Разве мы отклонили [удерживали] вас от (истинного) руководства, после того, как оно пришло к вам? Нет, вы (сами) были [стали] бунтарями [неверующими] (выбрав неверие по собственной воле)!»

(33) И сказали те, которые были слабыми [ведомые], тем, которые превозносились [своим предводителям]: «Нет, (наоборот)! Хитростью ночи и дня [вашим постоянным злым замыслом против нас] (которое нас привело к этой погибели) было то, что вы приказывали нам совершать неверие в Аллаха и делать Ему равных (в поклонении и служении) [совершать многобожие]!» И утаили они сожаление, когда увидели наказание (которое им приготовлено). И наложили Мы оковы на шеи тех, которые стали неверными (за их неверие). Воздается ли им, кроме как (только) за то, что они (сами) делали? [Это наказание является лишь воздаянием за их неверие.] {В этом аяте содержится предостережение следовать за заблудшими и заблуждающими.}

(34) И не (было так, что) посылали Мы в (какое-либо) селение увещевателя [посланника, который призывает к вере в Аллаха и служению Ему], чтобы не сказали жители его [селения] живущие роскошно [погрязшие в наслаждениях и потехах]: «Поистине, мы в то, с чем вы посланы, не веруем!»

(35) И сказали они: «Мы богаче (вас) имуществом и детьми (и Аллах дал нам все это, потому что Он доволен нами). И мы не будем подвергнуты наказанию (ни в этом мире, ни в Вечной жизни)».

(36) Скажи (им, о Посланник): «Поистине, Господь мой уширяет [увеличивает] удел, кому пожелает (из числа Своих рабов) (испытывая, будет ли он благодарным Ему), и ограничивает (удел) (кому пожелает), (тоже испытывая, будет ли он проявлять терпение), (а не из любви или ненависти к кому-либо), но большая часть людей не знает (что это испытание для Его рабов, потому что они не размышляют)».

(37) И ни ваши имущества (которыми вы гордитесь) и ни ваши дети (из-за которых вы проявляете высокомерие перед людьми) не являются тем, посредством чего вы приближаетесь к Нам [к Аллаху] приближением, разве только (приближаются к Нам) те, которые уверовали и поступали праведно. [Человек приближается к Аллаху своей верой и праведными деяниями, а не имуществом и детьми.] И такие (уверовавшие рабы Аллаха) (получат обещанное) им многократно умноженное [от десяти до семисот раз и даже более] воздаяние за то, что они совершали (в своей жизни); и они (будут пребывать) в (райских) горницах будучи в полной безопасности.

(38) А те, которые стремятся (сделать нечто) (по отношению) к Нашим знамениям [аятам Корана], пытаясь ослабить их [желая отвратить людей от слов Аллаха], те [такие] (будут) ввергнуты (ангелами) в (вечное) наказание (в Аду).

(39) Скажи (людям) (о, Посланник): «Поистине, Господь мой (по Своей мудрости) уширяет [увеличивает] удел, кому пожелает из (числа) Своих рабов, и ограничивает (удел) для него (в другой раз)!» Если вы израсходуете что-нибудь (из вашего имущества) (на те цели, что Он повелел вам), (то) Он возместит это [потраченное] (дав другое имущество в этом мире и даровав награду в Вечной жизни); и (ведь) Он – лучший из дающих удел (и Он дарует удел оттуда, откуда вы и не ожидаете)!

(40) И тот день, (когда) Он [Аллах] соберет их [многобожников] всех [в День Суда], (и) затем скажет ангелам (упрекая тех, кто поклонялся им): «Неужели эти [многобожники] вам [ангелам] поклонялись?»

Tagalog - The Quran Translation (Salas & Taron)

(30) Sabihin: “Ang pakikipagtipan para sa inyo ay isang araw - na hindi ninyo maiuurong nang pabalik kahit isang oras, o inyong maiuusog nang pasulong.”

(31) At yaong mga di-naniniwala ay nagsasabi:“Kami ay hindi maniniwala sa Qur’an na ito o sa anupamang [kapahayagang] nauna rito.” Nguni’t kung iyo lamang makikita kapag ang mga mapaggawa ng kamalian ay ihaharap sa kanilang Panginoon, [kanilang] ipagkakaila ang pananalita ng isa’t isa.  Yaong mga naging mahina ay magsasabi sa mga nagmalaki: “Kung hindi lamang dahil sa inyo, marahil kami ay naging mga naniniwala.”

(32) Yaong mga nagmalaki ay nagsasabi sa mga mahihina: “Kayo ba ay aming hinadlangan mula sa patnubay pagkaraang ito ay dumating sa inyo? [Hindi namin ginawa ang gayong paghadlang sa inyo] Bagkus, kayo ay sadyang mga mapaggawa ng kabuktutan.”

(33) At yaong mga mahihina ay nagsasabi sa mga nagmalaki: “Nguni’t, [ito] ang [siya ninyong mga] balakin sa gabi at araw: nang inyong ipag-utos sa amin na talikdan ang Allah at mag-akibat ng mga kapantay sa Kanya!” At bawa’t isa sa kanila ay ikinukubli ang pagsisisi kapag kanilang nakita ang parusa; at Aming lalagyan ng sakal na bakal ang mga leeg niyaong mga di-naniniwala. Hindi ba sila ay pinagbayad lamang para sa anumang [kasamaang] kanilang laging ginagawa?

(34) At walang tagapagbabalang [sugo na] Aming ipinadala sa isang bayan maliban na ang mga [mamamayang] nakaririwasa rito ay [nagmalaking] nagsasabi:“Kami ay hindi naniniwala sa anumang [mensaheng] ipinadala sa inyo.”

(35) At sila ay nagsasabi [nang may pagyayabang]:“Kami ay nakahihigit sa [rami ng] yaman at sa [bilang ng] mga anak, at kami ay hindi maparurusahan.”

(36) Sabihin: “Katotohanan, ang aking Panginoon ang Siyang nagpapalawig ng panustos sa sinumang Kanyang naisin at [Siyang] naghihigpit [din nito], nguni’t karamihan sa tao ay hindi nakaaalam [nito].”

(37) At hindi ang inyong yaman o ang inyong mga anak ang makapaglalapit sa inyo sa Amin, kundi [ang isang] naniwala at gumawa ng mga gawaing matwid [ang tunay na makapaglalapit sa Amin]; kaya, sila yaong may ibayong gantimpala para sa anumang kanilang ginawa, at sila ay nasa nagtataasang bulwagan [ng Paraiso], ligtas [at panatag].

(38) At yaong mga nagsisikap laban sa Aming mga ayaat [kapahayagan] upang magdulot ng kabiguan, sila ay dadalhin sa kaparusahan [upang manatili roon].

(39) Sabihin: “Katotohanan, ang aking Panginoon ay nagpapalawig ng panustos para sa sinumang Kanyang naisin sa Kanyang mga alipin at [Siyang] naghihigpit [din nito] para sa kanya. At anumang bagay na inyong gugulin [para sa Kanyang Landas], ito ay Kanyang papalitan. At Siya ang pinakamahusay sa mga tagapanustos.”

(40) At [alalahanin] ang Araw na sila ay Kanyang titipunin nang sama-sama, pagkaraan ay Kanyang sasabihin sa mga anghel:“Hindi ba ang mga [taong] ito ay dating sumasamba sa inyo?”

English - Sahih International

(30) Say, "For you is the appointment of a Day [when] you will not remain thereafter an hour, nor will you precede [it]."

(31) And those who disbelieve say, "We will never believe in this Qur’ān nor in that before it." But if you could see when the wrongdoers are made to stand before their Lord, refuting each others' words...[1] Those who were oppressed will say to those who were arrogant, "If not for you, we would have been believers."

(32) Those who were arrogant will say to those who were oppressed, "Did we avert you from guidance after it had come to you? Rather, you were criminals."

(33) Those who were oppressed will say to those who were arrogant, "Rather, [it was your] conspiracy of night and day when you were ordering us to disbelieve in Allāh and attribute to Him equals." But they will [all] confide regret when they see the punishment; and We will put shackles on the necks of those who disbelieved. Will they be recompensed except for what they used to do?

(34) And We did not send into a city any warner except that its affluent said, "Indeed we, in that with which you were sent, are disbelievers."

(35) And they[1] said, "We are more [than the believers] in wealth and children, and we are not to be punished."

(36) Say, "Indeed, my Lord extends provision for whom He wills and restricts [it], but most of the people do not know."

(37) And it is not your wealth or your children that bring you nearer to Us in position, but it is [by being] one who has believed and done righteousness. For them there will be the double reward for what they did, and they will be in the upper chambers [of Paradise], safe [and secure].

(38) And the ones who strive against Our verses to cause [them] failure[1] - those will be brought into the punishment [to remain].

(39) Say, "Indeed, my Lord extends provision for whom He wills of His servants and restricts [it] for him. But whatever thing you spend [in His cause] - He will compensate it; and He is the best of providers."

(40) And [mention] the Day when He will gather them all and then say to the angels, "Did these [people] used to worship you?"

Malay - Abdullah Muhammad Basmeih

(30) Jawablah (wahai Muhammad): "Untuk kamu disediakan satu hari yang kamu tidak dapat melambatkannya sesaat pun, dan tidak pula kamu dapat menyegerakannya".

(31) Dan orang-orang yang kafir berkata: Kami tidak akan beriman sama sekali kepada Al-Quran ini dan tidak juga kepada Kitab-kitab ugama yang terdahulu daripadanya". Dan (sungguh ngeri) kalau engkau melihat ketika orang-orang yang zalim itu dibawa berdiri di hadapan Tuhan mereka (untuk dihisab), masing-masing tuduh menuduh antara satu dengan yang lain. Orang-orang yang tertindas berkata kepada orang-orang yang sombong takbur (yang menjadi ketuanya): "Kalaulah tidak kerana kamu (menindas dan memperdayakan kami), tentulah kami sudah menjadi orang yang beriman".

(32) Orang-orang yang sombong takbur itu menjawab kepada orang-orang yang tertindas: Kamikah yang telah menghalang kamu daripada menerima hidayah petunjuk sesudah ia datang kepada kamu? (Bukan kami yang menghalang) bahkan kamulah yang menyebabkan diri sendiri menjadi orang-orang yang berdosa".

(33) Dan berkata pula orang-orang yang tertindas kepada orang-orang yang sombong takbur itu: "Tidak! Bahkan (yang menghalang kami daripada beriman ialah) perbuatan kamu memperdaya kami malam dan siang, ketika kamu menyuruh kami berlaku kufur kepada Allah dan mengadakan sekutu-sekutu bagiNya. Akhirnya masing-masing diam sambil memendamkan perasaan sesal dan kecewa semasa mereka melihat azab; dan Kami pasangkan belenggu-belenggu pada leher orang-orang yang kafir itu. Mereka tidak dibalas melainkan dengan apa yang mereka telah kerjakan.

(34) Dan Kami tidak mengutus kepada sesebuah negeri: seseorang Rasul pemberi amaran melainkan orang-orang yang berada dalam kemewahan di negeri itu berkata: "Sesungguhnya kami tetap mengingkari apa yang kamu diutuskan membawanya".

(35) Dan mereka berkata lagi: "Kami lebih banyak harta benda dan anak pinak, dan kami pula tidak akan diseksa".

(36) Katakanlah (wahai Muhammad): "Sesungguhnya Tuhanku memewahkan rezeki bagi sesiapa yang dikehendakiNya, dan Dia juga yang menyempitkan (bagi sesiapa yang dikehendakiNya); akan tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui (hakikat itu).

(37) Dan bukanlah harta benda kamu dan tidak juga anak pinak kamu yang mendampingkan kamu di sisi Kami walau sedikitpun, kecuali orang-orang yang beriman dan beramal soleh, maka mereka itu akan beroleh balasan yang berlipat ganda disebabkan apa yang mereka telah kerjakan; dan mereka pula ditempatkan dalam mahligai-mahligai (di Syurga) dengan aman sentosa.

(38) Dan orang-orang yang berusaha menentang dan membatalkan ayat-ayat keterangan Kami sambil menyangka dapat melepaskan diri (dari hukuman Kami), mereka itu akan berada di dalam azab seksa.

(39) Katakanlah (wahai Muhammad): "Sesungguhnya Tuhanku memewahkan rezeki bagi sesiapa yang dikehendakiNya di antara hamba-hambaNya, dan Ia juga yang menyempitkan baginya; dan apa sahaja yang kamu dermakan maka Allah akan menggantikannya; dan Dia lah jua sebaik-baik Pemberi rezeki".

(40) Dan (ingatkanlah) masa Allah menghimpunkan mereka semua (pada hari kiamat), kemudian Ia bertanya kepada malaikat: "Adakah orang-orang ini, (kamu setujui) menyembah kamu dahulu?"